ആയുസ്സിന്റെ പുസ്തകമാണ് ഞാൻ ആദ്യം വായിച്ച സി വി ബാലകൃഷ്ണന്റെ നോവൽ .ഭാഷയെ ഇത്ര മനോഹരമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ചുരുക്കം ചില എഴുത്തുകാരിലൊരാളാണ് സി വി.അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഞാൻ വൈകി വായിച്ച ഒരു നോവലാണ് അവനവന്റെ ആനന്ദം കണ്ടെത്താനുള്ള വഴികൾ. കേരളത്തിന്റെ വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെവിടെയോ ആണ് കഥ നടക്കുന്നത്. ഒരു പ്രദേശത്തെയും,അവിടുത്തെ ആളുകളെയും എങ്ങനെ മനോഹരമായ ഭാഷയിൽ വിവരിക്കാം എന്ന കാര്യത്തിൽ എല്ലാവർക്ക്കും ഒരു പാഠപുസ്തകമാകേണ്ട ആളാണ് സി വി ബാലകൃഷ്ണൻ എന്നാണ് എന്റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായം.അത്രയ്ക്കുണ്ട് വിവരണത്തിൽ സൂക്ഷ്മത. നോവൽ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാലും അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളും പ്രദേശങ്ങളും നമ്മളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ വല്യപാടാണ്. നോവൽ കാലഘട്ടം ഏകദേശം 1960 കളിലാകണം,സംസ്ഥാനം പിറവി കൊണ്ടതിൽ പിന്നീട് നടക്കുന്ന ആദ്യത്തെ പഞ്ചായത്തു തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെക്കുറിച്ചും ,നടന്നു കഴിഞ്ഞ ഇന്ത്യ ചൈന യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചും,അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് കെന്നഡിയുടെ മരണവും,കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പിളർപ്പുമെല്ലാം ആ നാട്ടിൻ പുറത്തു ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. ആ പ്രദേശത്തെ സിഗരറ്റ് വ്യാപാരത്തിന്റെ മൊത്തക്കച്ചവടക്കാരനാണ് കേന്ദ്രകഥാപാത്രം. സ്വന്തമായി,കാറും,ബംഗ്ളാവുമൊക്കെയുള്ള ഒരു ധനികൻ. കൂട്ടായി വിശ്വസ്തനും ,ഡ്രൈവറുമായ അമരേശ്വനും ഉണ്ട്.കണ്ടമാനം സ്വത്തുണ്ടെങ്കിലും അയാൾക്കു കുഞ്ഞുങ്ങളില്ലായിരുന്നു.അയാളുടെ  അമിത ലൈംഗികാസക്തി ഭാര്യയെയും അവരുടെ വേലക്കാരിയെയുമൊക്കെ കടന്നു മറ്റു പെണ്ണുങ്ങളെ കൂടി തേടി പോകുന്ന തരത്തിലുള്ളതാണ്.അവിചാരിതമായി ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ കാണുന്ന നാഗിനി എന്ന പെണ്ണുടലിൽ അയാൾ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. അയാളുടെ നിർദേശപ്രകാരം അമരേശ്വരൻ അവരെ വിലപേശികൊണ്ടു വരുന്നു. എന്നാൽ ആ സമയത്തു അയാൾക്ക് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ ദുരന്തം സംഭവിക്കുന്നു.തന്റെ ലൈംഗികശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടതറിഞ്ഞു അയാൾ ഒരു പ്രഭു ഡോക്ടറെയും, തുടർന്ന് ഒരു സിദ്ധനെയും കാണുന്നു.അതുകൊണ്ടൊന്നും ഒരു മാറ്റവും കാണാതെ വരുമ്പോൾ അയാൾ വേറൊരു ഉപായത്തിലേക്കു കടക്കുന്നു  .അമരേശ്വനെ താനായി കാണാനും, തന്റെ  ഇംഗിതം അയാളിലൂടെ സാധിക്കുവാനും അയാൾ തീരുമാനിക്കുന്നു.അമരേശ്വനെ ഒരുവിധത്തിൽ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി അയാൾ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു. അമരേശ്വൻ അയാൾക്കുവേണ്ടി അയാൾ പറയുന്ന സ്ത്രീകളെ പാട്ടിലാക്കിയും പ്രലോഭിപ്പിച്ചും കൊണ്ടുവരുന്നു. തന്റെ മുതലാളിയുടെ ആഗ്രഹപൂർത്തീകരണത്തിനായി അമരേശ്വൻ അവരെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.അതെല്ലാം മറ്റൊരു ഇരുട്ടുമുറിയിലോ അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണിൽ പെടാത്ത ഇടങ്ങളിലോ ഇരുന്നു അയാൾ ആനന്ദിക്കുന്നു. ആ സമയങ്ങളിൽ അയാൾ അമരേശ്വനിലൂടെ കാര്യം സാധിച്ചതായി തൃപ്തിപ്പെടുന്നു. ആ പ്രദേശത്തു പാട്ടു പഠിപ്പിക്കാൻ വരുന്ന ശാരദാമണിയെന്ന ടീച്ചറെ തനിക്കുവേണ്ടി കൊണ്ടുവരാൻ അമരേശ്വനെ അയാൾ പറഞ്ഞയക്കുന്നു. എന്നാൽ തുല്യ നിലയിലുള്ളവരുമായേ തനിക്കു ഇടപാടുള്ളു എന്ന നിബന്ധന ടീച്ചർ മുന്നോട്ടു വെയ്ക്കുന്നു. അതിനുവേണ്ടി അയാൾ അമരേശ്വനു സ്വന്തമായി ഭൂമിയും,തുണിക്കടയും നൽകി തന്റെ പാർട്ണർ സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്തുന്നു.പതിയെ അമരേശ്വന് ആ പ്രദേശത്തെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയായി മാറുന്നു. എങ്കിലും അയാൾ മൊതലാളിയോടുള്ള തന്റെ കൂറും വിശ്വസ്തയും നിലനിർത്തുന്നു. ഒടുവിൽ ടീച്ചറുടെ നിബന്ധനകളനുസരിച്ചു അമരേശ്വൻ അവരെ കൊണ്ടുവന്ന രാത്രി അയാൾക്ക് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ദുരന്തം സംഭവിക്കുന്നു.പിന്നീട് കഥ തുടരുന്നതും,അവസാനിപ്പിക്കുന്നതും കഥാകൃത്താണ്. 

നോവൽ കഥാപാത്രങ്ങളും ,പരിസരങ്ങളും എം മുകുന്ദന്റെ പ്രശസ്ത നോവലുകളിലെ ചില കഥാപാത്രങ്ങളുമായും,ദേശസമൃദ്ധിയെയും ഓർമിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് .  ലൈംഗികത പ്രമേയമായുള്ള നോവലുകൾ മലയാളത്തിൽ പുതുമയൊന്നുമില്ല .ഒന്ന് അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ മാറിയാൽ അശ്ലീലത്തിന്റെ കെട്ടിമറിച്ചിലുകളിലേക്കു വീഴാവുന്ന ഒരു സംഗതിയാണത്. ഒരു വിദഗ്ദ്ധനായ എഴുത്തുകാരന് മാത്രമേ കയ്യടക്കത്തോടെ അവയെ പറ്റി വിവരിക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളു. സി വിയുടെ ആ കയ്യടക്കം നമുക്കീ നോവലിൽ നിരവധിയിടങ്ങളിൽ  കാണാം.ഭാഷയുടെ തെളിച്ചവും, ഭംഗിയും വേണ്ടുവോളം എടുത്തുപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട് ഈ നോവലിൽ. അതുകൊണ്ടു തന്നെ സുഖമായി  വായിച്ചുപോകാവുന്ന ഒരു പുസ്തകമാണിത്. ഡി സി ബുക്‌സാണ് പുസ്തകം പുറത്തിറക്കിയിരിക്കുന്നത് 

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസ്തംഭങ്ങളിലൊന്നായാണ് കോടതിയും നീതിപീഠവുമൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്നത്.  ഭരണാധിപരാൽ നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടാൽ ജനങ്ങളുടെ അവസാനത്തെ പ്രതീക്ഷ മതവും ദൈവവുമൊന്നുമല്ല, അത് കോടതി തന്നെയാണ്. അവിടെ നിന്നും നീതി ലഭിക്കുമെന്ന് തന്നെയാണ് എല്ലാവരും ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നത്.എന്നാൽ ആ നീതിപീഠത്തിലും പുഴുക്കുത്തുകളും,വിശ്വാസതയുടെ വിള്ളലുകളും വീണിട്ടുണ്ടെന്നും ,അവിടങ്ങളിൽ നടക്കുന്നതെന്താണെന്ന്  സ്വാനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് തുറന്നു കാട്ടുകയാണ് നിന്ദർ ഖുഗിയാനവി “ഞാൻ ജഡ്ജിയുടെ ശിപായിയായിരുന്നു” എന്ന പുസ്തകത്തിലൂടെ .

ഇനിയും പൂർത്തീകരിക്കാത്ത ആത്മകഥയിലെ ഒരു അധ്യായമായി ഈ പുസ്തകത്തെ വേണമെങ്കിൽ കാണാം. കോടതിയും,ജഡ്ജിയുടെ വസതിയുമൊക്കെയാണ് നോവൽ പരിസരം മൊത്തമായി അപഹരിക്കുന്നത്. മൂന്നു ജഡ്ജിമാരുടെ കീഴിൽ ജോലി ചെയ്തയാളാണ് നിന്ദർ.പുസ്തകത്തിലൊരിടത്തും കോടതിനടപടികളെ വിമർശിച്ചതായി കണ്ടില്ല. ജഡ്ജിമാരുടെ പേരുകളോ,അവരെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുന്ന മറ്റു വിവരങ്ങളോ ഒന്നും തന്നെ വിവരിച്ചതായി കണ്ടില്ല. എങ്കിലും അവിടങ്ങളിൽ എങ്ങനെ കൈക്കൂലിയുടെയും,അഴിമതിയുടെയും കറകൾ പുരളുന്നതെന്നു നിരവധി സംഭവങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നു. 

ആത്മകഥകളിൽ പൊതുവെ കാണുന്ന താൻ മാത്രം സൽസ്വഭാവിയായ  നായകനാകുകയും മറ്റുള്ളവരൊക്കെ കൊള്ളാത്തവർ എന്ന പ്രതിഭാസം എന്തോ ഇവിടെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സ്വയം വിമർശനങ്ങൾ നടത്തിയും തന്റെ നിലയും വിലയും നന്നായി മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് തന്നെയാണ്  നിന്ദർ മുന്നോട്ടു പോകുന്നത് .കക്ഷികളിൽ നിന്നും കൈക്കൂലിയായി എരുമയെ വാങ്ങിച്ചു കേസ് അവർക്കു അനുകൂലമായി വിധിക്കുന്ന ജഡ്ജിയുടെ കഥ പറയുന്നുണ്ടിതിൽ. ആ എരുമയെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്നു അതിന്റെ പാൽ ദിവസേന കറന്നു വിറ്റു പണം വാങ്ങുന്ന ആളാണ് നിന്ദറിന്റെ  ജഡ്ജിമാരിലൊരാൾ .സർക്കാർ ശമ്പളം കൊടുത്തു നിയമിക്കുന്ന ശിപായിമാരുടെ യോഗ്യത അവരുടെ വീട്ടുജോലിക്കുള്ള മികവാണ് . നല്ല ചപ്പാത്തിയും കിഴങ്ങു കറിയും ഉണ്ടാക്കാനറിഞ്ഞാൽ ജോലി ഉറപ്പ്. ഒരു മനുഷ്യൻ എന്ന പരിഗണന പോലും നൽകാത്ത കുടിലമനസുള്ളവരാണ് ഇത്തരക്കാർ.എങ്കിലും മൂന്ന് ജഡ്ജിമാരിൽ ആദ്യത്തെ ആൾ നിന്ദറിന് ഭേദപ്പെട്ട പരിഗണയും ,സ്നേഹവും കാണിക്കുന്നുണ്ട്. 

നിന്ദർ സാഹിത്യത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളയാളാണെന്നും ,പത്രങ്ങളിൽ അച്ചടിച്ചു വരുന്നത് അയാളുടെ  കഥകളാണെന്നും അറിയുമ്പോൾ ജഡ്ജിയുടെ മകനും സവിശേഷമായ പരിഗണനയും,സ്നേഹവും അയാൾക്കു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്.അതിനു ശേഷം വീട്ടുജോലികളിൽ നിന്നും നിന്ദർ മുക്തനാകുന്നു. എന്നാൽ ആ ജഡ്ജി സ്ഥലം മാറിപോകുന്നതോടെ നിന്ദറിന്റെ ജീവിതം പഴയപോലെ ആയിത്തീരുന്നു. നിന്ദറെ മോശമായി പരിഹസിക്കുന്നവനും ,മരാസി എന്ന് വിളിച്ചു അയാളുടെ വാദ്യോപകരണമായ തുമ്പിയുമെടുത്തു ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ പോയിരുന്നു പാടാൻ പറയുന്ന ജഡ്ജിയായിരുന്നു  പിന്നീട് വന്നത്.സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ അയാളുടെ ഗുരുനാഥനെയും ആ ജഡ്ജി അവഹേളിച്ചു.അവഹേളനങ്ങൾ മടുത്തു ഒടുവിൽ നിന്ദർ രാജിവെച്ചു പോകുന്നുന്നുമുണ്ട്.

നിന്ദർ പത്താം ക്ലാസ്‌ വരെയേ പഠിച്ചിട്ടുള്ളു. എങ്കിലും അയാളുടെ ഭാഷ ശക്തമാണ്,ആശയങ്ങൾ ബഹുവിധമാണ്.രണ്ടു വർഷത്തോളം കോടതിയിൽ ഗുമസ്തനായും ,മൂന്നു വർഷം ശിപായിയായും ജോലി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നാല്പത്തഞ്ചോളം  പുസ്തകങ്ങൾ ഇതുവരെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. പഞ്ചാബിലെയടക്കം നിരവധി സർവ്വകലാശാലകളിൽ നിന്ദറിന്റെ സാഹിത്യ സംഭവനകളെ കുറിച്ച് ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങൾ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പഞ്ചാബി ഭാഷയിലാണ് എഴുത്തു മുഴുവനും. അവിടങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.അതോടെ നിന്ദറിന്റെ നിരവധി കൃതികൾ ഹിന്ദി,ഉറുദു ,തെലുഗു ഭാഷകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു തുടങ്ങി. 

മലയാളത്തിലേക്ക് ഈ പുസ്തകം വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് അലിഗഢ് മുസ്ലിം സർവകലാശാലയിലെ ആധുനിക ഭാരതീയ ഭാഷാ വിഭാഗത്തിൽ മലയാളം പ്രൊഫസറായ ടി എൻ സതീശനാണ്. മാതൃഭൂമി ബുക്സിന്റെ തന്നെ ഗ്രാസ് റൂട്സ് ആണ് പുസ്തകം പുറത്തിറക്കിയിരിക്കുന്നത്.

പോളിഷ് ഭാഷയിൽ സഞ്ചാരം എന്ന ആശയമാണ് ബൈഗുണി എന്ന വാക്കിനർത്ഥം.കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നവർ. ഓൾഗ  ടോകാർചുക്ക് ഈ പേരുള്ള നോവൽ എഴുതിയത് അവരുടെ പോളിഷ് ഭാഷയിലായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു മൊഴിമാറ്റം നടത്തിയപ്പോൾ അതിന്റെ പേര് ഫ്ലൈറ്റ്സ് എന്നായി.എനിക്ക് തോന്നുന്നു, ആ ഇംഗ്ലീഷ് പേരിനേക്കാൾ ഏറ്റവും അനുയോജ്യവും നോവലിനോട് നീതിപുലർത്തിയതുമായ പേര് നൽകിയത് അതിന്റെ മലയാള വിവർത്തനത്തിൽ ആണെന്നാണ്. നിലയ്ക്കാത്ത സഞ്ചാരങ്ങൾ എന്നാണ് മലയാളത്തിൽ അവരുടെ പുസ്തകം അറിയപ്പെടുന്നത്. നോവൽ മുഴുവൻ വായിച്ചു തീരുമ്പോൾ വായനക്കാരും എന്റെ പക്ഷം ചേരുമെന്ന് തന്നെയാണ് ഇക്കാര്യത്തിൽ  എന്റെ വിശ്വാസം. ഇവിടെ നോവലിന്റെ ശൈലി തീർത്തും പുതിയ ഒരു അനുഭവമാണെന്ന് പറഞ്ഞുകൂടാ. യൂറോപ്പ്യൻ സാഹിത്യത്തിൽ മിലൻ കുന്ദേരയും .ഇറ്റാലിയോ കാൽവിനോയും സൃഷ്ടിച്ച വായനയുടെ ഒരു പുതുലോകമുണ്ട്. ഫ്രാഗ്മെന്റഡ് നോവൽ (fragmented Noval ) എന്നാണ് ഇതിനെ പൊതുവായി പറയപ്പെടുന്നത്. കേന്ദ്രീകൃതമായ ഒരു നായകനില്ലാത്ത അവസ്ഥ, ഒന്നിനോടൊന്നു ബന്ധമില്ലാത്ത അദ്ധ്യായങ്ങൾ .എന്നാൽ എല്ലാം കൂടി ഒത്തുചേർന്നു നോവലിന്റെ ഒരു വലിയ വിതാനം തീർക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥ. അത്തരമൊരു വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്ന ഒരു കൃതിയാണ് ടോകാർചുക്കിന്റെ നിലയ്ക്കാത്ത സഞ്ചാരങ്ങൾ എന്ന പുതു നോവൽ.പുതു നോവൽ എന്ന് പറഞ്ഞുകൂടാ. 2007 ൽ പോളിഷ് ഭാഷയിൽ ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ നോവൽ ഒരു പതിറ്റാണ്ടോളം ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടില്ല എന്നത് ആശ്ചര്യമുളവാക്കുന്ന ഒന്നാണ് . ഒരു വിദേശ പ്രസാധകനെ കണ്ടെത്താൻ നല്ലവണ്ണം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടിവന്നു എന്ന് അവർ പറയുന്നുണ്ട്.എന്നാൽ ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട് വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ 2018 ലെ ആ നോവൽ മാൻ ബുക്കർ ഇന്റർനാഷണൽ പ്രൈസ് നേടി. ജെന്നിഫർ ക്രോഫ്റ് ആയിരുന്നു ഇംഗ്ലീഷ്  വിവർത്തനം.അതുവരേയ്ക്കും ടോകാർചുക് അവരുടെ മാതൃരാജ്യത്തിനു പുറത്തു അജ്ഞാതമായിരുന്നു എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം.

ടോകാർചുക് വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലൂടെയും സമയങ്ങളിലൂടെയും അസാധാരണമായ ഒരു യാത്രയിലേക്കു വായനക്കാരെ കൊണ്ടുപോകുകയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിലൂടെ .സ്വന്തം വേരുകളുമായി  ബന്ധമില്ലാത്ത നാടോടികളാണ് ഈ നോവലിലെ നായികാനായകന്മാർ. നോവൽ അതിന്റെ ബഹുമുഖ വിഷയങ്ങളാൽ നമ്മളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തും .കാണുക എന്നുവെച്ചാൽ അറിയുക എന്നതാണെന്ന് നിരവധി തവണ ഈ നോവലിൽ അവർ ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട് .നോവലിന്റെ ഇതിവൃത്തം വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്.ചെറുകഥകളുടെ ഒരു ശേഖരം പോലെ വായിക്കപ്പെടാവുന്ന ഒന്ന്.ടോകാർചുക് അവരുടെ ഭൂരിഭാഗം സമയവും വിമാനത്തിൽ ചെലവഴിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാകാം അവരുടെ പുസ്തകം ഇംഗ്ലീഷിലെത്തിയപ്പോൾ ഫ്ലൈറ്റ്സ് എന്നാൽ മാറിയത്.എന്നാൽ അവരുടെ മറ്റുകഥാപത്രങ്ങൾ വിമാനത്തിൽ മാത്രമല്ല,സമകാലീനവും ,പഴയതുമായ   ട്രെയിനുകൾ ,വണ്ടികൾ,ബസ്സുകൾ ,കുതിരവണ്ടികൾ  തുടങ്ങിയ  ഗതാഗതമാർഗ്ഗങ്ങൾതെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ റഷ്യയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു നിഗൂഢ വിഭാഗത്തിന്റെ പേരാണെത്രെ ബൈഗുണി,പാപത്തെ മാനസികമായി മാത്രമല്ല ശാരീരികമായും നിരന്തരമായ യാത്രയിലൂടെയും രക്ഷപ്പെടാമെന്ന് വിശ്വസിച്ചവർ.ഒരു കേന്ദ്ര കഥാപാത്രത്തിന്റെ, നമുക്ക് എല്ലായ്‌പോഴും സുപരിചിതമായ ആ സൂത്രവാക്യത്തിനുപകരം ഒരു ചെറിയക്കൂട്ടം കഥാപത്രങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും എഴുത്തുകാരി അവരുടെ വഴിയിലേക്കു വലിച്ചെറിയപ്പെടുകയും അങ്ങനെ ഏകീകൃതമായ ഒരു യാത്ര സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയുമാണിവിടെ.പരസപരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളാൽ ,നിരവധി ആശയങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണീ നോവൽ .ശരീരം,യാത്ര,ജീവിതം,മരണം, എന്നിങ്ങനെ നിരവധി അടരുകൾ കൊണ്ട് അടുക്കിവെക്കപ്പെട്ട ഒരുകൂട്ടം കഥകളുടെ ആകെത്തുകയാണീ പുസ്തകം  .

നോവലിലെ രസകരമായ ഒരു ഭാഗം ശ്രദ്ധിക്കുക 

ഇങ്ങനെ 116 അദ്ധ്യങ്ങൾ ഈ പുസ്തകത്തിൽ ഉണ്ട്. 

നോവലിസ്റ്റ് എഴുത്തിലേക്ക് വന്നത് യാദൃച്ഛികമായാണ് .സൈക്കോളജിസ്റ്റായിരുന്നു അവർ.വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ലണ്ടനിലേക്കുള്ള തന്റെ ആദ്യ വിദേശയാത്രയിലൂടെയാണ് എഴുതാനുള്ള താൽപ്പര്യം അവരിൽ മുള പൊട്ടിയത്.അധികം താമസിയാതെ അവർ തന്റെ ആദ്യ ചെറു കഥ എഴുതി. 2018 ലെ നോബൽ സമ്മാനം അവരുടെ ഫ്ലൈറ്റ്സ് എന്ന നോവലിന് ലഭിച്ചു. മലയാളത്തിൽ ഇതിന്റെ വിവർത്തനം ചെയ്‌തിരിക്കുന്നത്‌ ,മുപ്പതിലേറെ പുസ്തകങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ  നിന്ന് മലയാളത്തിലേക്കു വിവർത്തനം ചെയ്ത രമാ മേനോൻ ആണ്. നോബൽ കിട്ടിയ സ്ഥിതിക്ക് ടോകാർചുക്കിന്റെ മറ്റു പുസ്തകങ്ങളും ഉടനെ മലയാളത്തിൽ ലഭ്യമാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട് .അതാകട്ടെ നമ്മെ പോലുള്ള വായനക്കാർക്ക് ഏറെ സന്തോഷം തരുന്ന ഒരു സംഗതിയും. 

 

1990 കളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ ,ഹിന്ദി കാര്യമായി അറിഞ്ഞുകൂടായെങ്കിലും ഞായറാഴ്ചകളിൽ ദൂരദർശൻ ചാനലിനു മുൻപിൽ മുടങ്ങാതെ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിന്റെ ഒരു കാര്യം ചന്ദ്രകാന്ത എന്ന സീരിയൽ കാണുക എന്നതായിരുന്നു.ആ സമയങ്ങളിലെ കറന്റ് പോക്കിനെ വൈദുതവകുപ്പിലെ തൊഴിലാളികളെയും  അവരുടെ അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാരെ വരെ ചീത്ത പറഞ്ഞ സന്ദർഭങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അത്രക്കുണ്ടായിരുന്നു ആ സീരിയലിനോടുള്ള താല്പര്യം.കഥ മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് അക്കാലത്തു ഭാഷ ഒരു പ്രശനമായി ഒരിക്കലും തോന്നിയിട്ടില്ല എങ്കിലും ഒരു എപ്പിസോഡ് പോലും മുടങ്ങാതെ കാണാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു . അത്തരത്തിൽ ആളുകളെ പിടിച്ചിരുത്തുകയും ഉദ്വേഗപരവും ,സംഭ്രമജനകവുമായ അനുഭവങ്ങൾ സമ്മാനിക്കാൻ തക്കവണ്ണം ഹിന്ദി നോവൽ സാഹിത്യത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ ഒരു ഉജ്ജ്വലമായ പേരാണ് ദേവകി നന്ദൻ ഖത്രിയുടേത്. ഖത്രിയുടെ അതിപ്രശസ്ത നോവലാണ് ചന്ദ്രകാന്ത.
ആധുനിക ഹിന്ദിഭാഷയിലെ ജനപ്രിയ നോവലിസ്റ്റുകളുടെ ആദ്യതലമുറയിൽപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു ദേവകിനന്ദൻ  ഖത്രി. ഹിന്ദിയിലെ നിഗൂഢ നോവലുകളുടെ ആദ്യ രചയിതാവായിരുന്നു അദ്ദേഹം.ചന്ദ്രകാന്തയും ഭൂത്നാഥുമൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശ്തമായ കൃതികളാണ്.ചന്ദ്രകാന്ത നോവൽ 1888 നും 1891 നും ഇടയിൽ ആദ്യമായി സീരിയൽ രൂപത്തിലാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.ഹിന്ദിഭാഷയുടെ ജനപ്രീതിക്കും ഈ നോവൽ നിർണായകമായെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.

നൗഗഡിലെ രാജകുമാരനായ വീരേന്ദ്രസിങ്ങും വിജയഗൗഡിലെ രാജകുമാരിയായ ചന്ദ്രകാന്തയും തമ്മിൽ അഗാധ പ്രണയത്തിലാണ്. അതവരുടെ പിതാക്കന്മാർക്കും അറിയുകയും ചെയ്യാം. അവരുടെ രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വളരെ പണ്ടേ മുതൽക്കു തന്നെ സൗഹൃദത്തിൽ കഴിയുന്നവരായിരുന്നു. എന്നാൽ വിജയഗൗഡിലെ മന്ത്രിപുത്രനായിരുന്ന ക്രൂസിങ്ങിന് രാജകുമാരിയിൽ ഒരു കണ്ണുണ്ട്. അവളെ വിവാഹം ചെയ്ത് അധികാരം കൈയടക്കാൻ അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചു. അതിനു വേണ്ടി സ്വന്തം പിതാവിനെ വരെ അയാൾ കൊലപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. അയാൾക്കു കൂട്ടായി ജാലവിദ്യകളും , ഇഷ്ടം പോലെ വേഷംമാറി നടന്നു ചാരപ്പണി നടത്താൻ കഴിവുള്ള നടത്താൻ കഴിവുള്ളവരുമായ നിരവധി ആളുകൾ ഉണ്ട്. ക്രൂസിങ് അയൽ  രാജാവായ ശിവദത്തുമായി ചേർന്ന് ഗൂഢാലോചന നടത്തി വിജയ്‌ഗഡിനെയും നൗഗഡിനെയും തമ്മിൽ തെറ്റിക്കുന്നു.ശിവദത്തിന്റെ മായാവിയായ ചാരന്മാർ ചന്ദ്രകാന്തയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി ഒരു നിഗൂഢ സ്ഥലത്തു ഒളിപ്പിക്കുന്നു . കുമാരൻ വീരേന്ദ്രസിംഗ് തന്റെ വിശ്വസ്തനായ തേജ്‌സിംഗുമായി ചേർന്ന്  ചന്ദ്രകാന്തയെ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ് നോവൽ ഇതിവൃത്തം. ആൾമാറാട്ടങ്ങളും ജാലവിദ്യകളും, മായകാഴ്ചകളും കൊണ്ട് സമ്പന്നമാണീ നോവൽ. ആയുധവിദ്യയിലും , ധൈര്യത്തിലും മുമ്പനാണ് രാജകുമാരൻ വീരേന്ദ്രസിംഗ് എങ്കിലും ചന്ദ്രകാന്തയോടുള്ള പ്രണയത്താൽ അയാൾ അന്ധനായിമാറിയിരുന്നു .അതുകൊണ്ടു തന്നെ നിരവധി അബദ്ധങ്ങളും കുമാരൻ വരുത്തിവക്കുന്നുണ്ട് . തന്റെ മുന്നിൽ വേഷം മാറി വരുന്ന ആളുകളെ മനസ്സിലാക്കാനോ അവരെ പിടികൂടാനോ കുമാരന് പലപ്പോഴും കഴിയാതെ പോയി. തേജ്‌സിംഗ് കാണിച്ചിരുന്ന  ശ്രദ്ധയും ബുദ്ധിയും കൊണ്ട് മാത്രമാണ് കുമാരൻ പലപ്പോഴും രക്ഷപെട്ടത്.ഒരുവേള തേജ്‌സിങ്ങിന്റെ ആ പരാക്രമങ്ങളും , ധീരതയുമൊക്കെയാണ് നോവലിനെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ട് പോകുന്നത് . നോവലിന്റെ അവസാനം വരെ ഉദ്വേഗം നിലനിർത്താൻ ഖത്രിക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .ചന്ദ്രകാന്തയെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ആ രഹസ്യങ്ങളും , യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണ് കുമാരിയെ രക്ഷപ്പെടുത്തിയതെന്നുമൊക്കെ പുറത്തുവരുന്നത് .

പക്ഷെ ഖത്രിയുടെ ചന്ദ്രകാന്തയുടെ ആത്മാവിനോട് നീതിപുലർത്താൻ സീരിയലിലെ ചന്ദ്രകാന്തക്കു കഴിഞ്ഞില്ല എന്നാക്ഷേപമുണ്ട്. ആ ആക്ഷേപത്തിൽ കഴമ്പും ഇല്ലാതില്ല. അല്ലെങ്കിലും കഥാപാത്രങ്ങളെ അമിത അതിശയോക്തിപരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത് ടി വി സീരിയലുകളിലെ ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ചയാണല്ലോ.
ഈയിടെ അന്തരിച്ച പ്രസ്ഥ നടൻ ഇർഫാൻഖാനും ദൂരദർശനിൽ സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്ത ഈ ഹിന്ദി സീരിയയിലിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.