അന്നൊരാ പുഴയുടെ തീരത്തു നിന്നു  ഞാൻ

കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും

അവളെക്കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു.

എന്നിലെ നീർമണിപൊട്ടുകളത്രയും

മറ്റാരും കാണാതെയൊളിപ്പിച്ചപ്പോഴൊക്കെയു-

മാപ്പുഴയും ഞാനും തമ്മിലന്നേ

ബന്ധുക്കളായി ചമഞ്ഞു.

അവൾക്കായി പിന്നാലെ നടന്നപ്പോളൊക്കെയും

ഞാനെന്നെ മറന്നു,

പുഴയെ മറന്നു,

മറ്റെല്ലാം മറന്നു.

ഒടുവിലായവളെങ്ങോപ്പോയി മറഞ്ഞപ്പോൾ

ആരുമില്ലാ കൂടെയെന്ന് കണ്ട് തിരികെ നടന്നപ്പോൾ

ആ പുഴയുമെങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞിരുന്നു.

എനിക്കായി കൂട്ടിയിട്ട മണൽത്തരികൾ ബാക്കിപത്രം

അയാളുടെ ചിരികാണാൻ  നല്ല  ചന്തമെന്നു

 പറഞ്ഞു നടന്നവരാണധികവുമിവിടെ.   

പിന്നെയെപ്പോഴോ  ചിരിയെന്തെന്നുപോലും

മറന്ന അയാളുടെ മുഖം കണ്ടവർ

അഞ്ചും മൂന്നെട്ടും ഏറിയാൽ

പത്തിൽ തികയാത്തവരുണ്ടെങ്കിലെയുള്ളൂ

കാലമേറെ ചെന്ന് അയാളിന്ന്

വീണ്ടും വെളുക്കെയുറക്കെ ചിരിച്ചു

കാണുന്നവരോടൊക്കെ കൈകൾ കൂപ്പി

തന്റെ ചിഹ്നത്തിൽ തന്നെ കുത്തണമെന്ന് പറഞ്ഞു.

ആഗോളതാപനത്തെക്കുറിച്ച് നീണ്ട പ്രബന്ധങ്ങളെഴുതി ക്ഷീണിച്ച് അയാൾ ദേഹം തണുപ്പിക്കാൻ ഏസി ഓൺ ചെയ്തു . മനസും ശരീരവും കുളിർത്തപ്പോൾ ആരെയോ ഫോണിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. മുറ്റത്തെ പ്ലാവും മാവും ജാതിമരവും നാളെ തന്നെ വെട്ടിക്കൊണ്ടുപോണം.. ഇവിടെല്ലാം പുല്ലുവിരിയിക്കാനുള്ളതാ..
  

ചിലരങ്ങനെയാണ്

ചരിത്രമെഴുതിക്കുന്നവർ.

മറ്റുചിലരുണ്ട്

ചരിത്രം മാറ്റിയെഴുതി

ആളാകുന്നവർ.

രണ്ടായാലുമത്

കാണാപാഠം പഠിച്ചെഴുതിയാലേ

എന്നെ പരീക്ഷയിൽ

ജയിപ്പിക്കുകയുള്ളൂ .