ഒരു പിടി ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങൾ കൊണ്ട് വായനക്കാരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുകയും അവരിൽ ചിലരെയെങ്കിലും ചരിത്രത്തിന്റെ നിഗൂഢതകളുടെ പിന്നാമ്പുറം തിരഞ്ഞുപോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തയാളാണ് മനു എസ്‌  പിള്ള.മനുവിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ പുസ്തകമാണ്  ഗണികയും ഗാന്ധിയും ഇറ്റാലിയൻ ബ്രാഹ്മണനും.ഇന്ത്യ ചരിത്രത്തിലെ  കേൾക്കാത്ത കഥകളെ വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവരികയാണ് മനു ഇതിൽ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ഗണികയും ഗാന്ധിയും ഇറ്റാലിയൻ ബ്രാഹ്മണനും എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ ചിലർക്കെങ്കിലും ഇവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ എന്ത് ബന്ധം എന്ന് തോന്നിയേക്കാം. ഇവരെ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിണക്കുന്ന ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലെങ്കിലും ഇന്ത്യ ചരിത്രത്തിൽ വേറിട്ട അടരുകളും അദ്ധ്യായങ്ങളും ഇവർക്ക് വേണ്ടി മാറ്റിവെച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നുള്ളതാണ് വസ്തുത . ഒരു പക്ഷെ ഗാന്ധിയോളം വിപുലമായ രീതിയിൽ അല്ലെങ്കിലും മറ്റു രണ്ടുപേർ ചരിത്രത്തിൽ അവരുടേതായ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്നും സ്വായത്തമാക്കേണ്ടത് വിവേകമാണ്,ക്രോധാവേശമല്ല എന്ന് ചിലർ നമ്മളെ ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പുസ്തകത്തിന്റെ മുഖവുരയിൽ ഗ്രന്ഥകാരൻ പറയുന്നുണ്ട്.ചരിത്രത്തിൽ നിന്നും നാം പഠിക്കേണ്ടതെന്താണെന്ന് വളരെ കൃത്യമായി അതിൽ പറഞ്ഞു വെയ്ക്കുന്നു.മൂന്നു ഭാഗങ്ങളിലായാണ് പുസ്തകം തയാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് രാജിന് മുൻപുള്ള ആദ്യഭാഗവും, ബ്രിട്ടീഷ് രാജിന് ശേഷമുള്ള രണ്ടാം ഭാഗവും പുസ്തകത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും കയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നു.അവസാന ഭാഗം ഒരദ്ധ്യായം മാത്രമുള്ള ഒരു ചെറു വിവരണമായി ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അനവധി കൗതുകരമായ കഥകൾ, മുഴുവൻ മായാതെയും വീണ്ടും എഴുതിച്ചേർത്തും കിടക്കുന്ന ഒരു എഴുത്തു പലകയാണ് ഇന്ത്യൻ ചരിത്രം എന്ന് മനു തുടങ്ങി വെയ്ക്കുന്നു.  ചരിത്രത്തിൽ അധികമാരും പറയാത്ത അല്ലെങ്കിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുത്ത  എങ്കിലും അന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ ശ്രദ്ധചെലുത്തിയിരുന്ന നിരവധി പേരുടെ കഥകൾ പുസ്തകത്തിൽ ഉണ്ട്. ഹിന്ദു ദൈവത്തെ പ്രണയിച്ചു എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന മുസ്ലിം സ്ത്രീ- തുലുക്ക നാച്ചിയാർ രാജകുമാരിയുടെ അടക്കം നമ്മൾ സാധാരണ കേൾക്കാത്ത നിരവധി ആളുകളുടെ ചരിത്രമുണ്ടിതിൽ.1565 ലെ വിജയനഗര സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ചയുടെ കഥ മനുവിന്റെ   റിബ്ബൽ സുൽത്താന്മാർ എന്ന മറ്റൊരു പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. യുദ്ധം ജയിച്ച ഹുസൈൻ നിസ്സാം ഷായ്ക്ക് പിന്നീട് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് ഇതിൽ കാണാം.ഷാ യുടെ ബീഗം ഖുൻസ ഹുമയൂനിന്റെ ചതി,     തിരുവിളയാടൽ പുരാണത്തിനു പ്രചോദനമായതെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന മൂന്നു മുലകളുള്ള ഒരു രാജ്ഞിയുടെ കഥ,ഒരു ഗണികയിൽ നിന്നും റാണിയിലേക്കു ഉയർത്തപ്പെടുകയും ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പള്ളി പണിയുകയും ചെയ്ത  ബീഗം സമ്രു ,മുക്കുവ കുടുംബങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്ന കുട്ടികളിൽ ഒരാളെയെങ്കിലും ഇസ്ലാം ആയി വളർത്തണമെന്നു ഉത്തരവിട്ട കോഴിക്കോട്ടെ ഒരു ഹിന്ദു രാജാവിന്റെ കഥ ,1921 ലെ മാപ്പിള കലാപം,ഏറ്റവും പ്രാചീന പാട്ടുകളിലൊന്നായ കോട്ടൂർ പള്ളി മാലയെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ,നമ്മൾ നവോത്ഥാനം ആയി ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്ന മുല മുറിച്ച നങ്ങേലിയുടെ കഥയിലെ വൈരുധ്യം ,പാരീസിൽ അന്ത്യവിശ്രമം കൊള്ളുന്ന അവധിലെ ഇന്ത്യൻ റാണി മലിക കിഷ്വാർ,കണ്ണൂരിലെ അറയ്ക്കൽ കുടുംബാംഗമായിരുന്ന ജാനു ബാബി || ഓട്ടോമൻ സുൽത്താന് സന്ദേശമയച്ച കഥ,ഇന്ത്യൻ വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും സാംസ്‌കാരിക മഹത്വത്തിനെക്കുറിച്ചും മെക്കാളെ പറഞ്ഞെന്നും പറഞ്ഞു നമ്മൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പരക്കുന്ന  കഥകളുടെ സത്യാവസ്ഥ അങ്ങനെയങ്ങനെ താല്പര്യമുണർത്തുന്ന നിരവധി വിവരങ്ങൾ ഈ പുസ്തകത്തിൽ ഉണ്ട്. അപവാദ കഥകളിലെ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയായി കുറിയേടത്തു മനയിലെ സാവിത്രീയും ഒരധ്യായം ഇതിൽ അലങ്കരിക്കുന്നു. വിചാരണയ്ക്ക് ശേഷം സാവിത്രീ തമിഴ്‌നാട്ടിലേക്ക് പോയി എന്നാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്.  ചില  പുസ്തകങ്ങളിൽ അവർ ചാലക്കുടിയിൽ എവിടെയോ താമസമാക്കി  എന്ന് ഞാൻ വായിച്ചതായി ഓർക്കുന്നു .

ചരിത്ര വസ്തുതകളോടൊപ്പം ചില ‘എങ്കിലു’കളുടെ സാധ്യത മനു പല അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി പങ്കുവെയ്ക്കുന്നു. . ഉദാഹരണമായി ഗാന്ധി1948 ൽ കൊലചെയ്യപെട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ത് സംഭവിച്ചേനെ എന്ന് ഒരു അധ്യായത്തിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അതുപോലെ തളിക്കോട്ട യുദ്ധം രാമയാർ ആണ് ജയിച്ചിരുന്നെകിൽ എന്താകുമായിരുന്നു എന്നൊക്കെയുള്ള ചില ചിന്തകൾ ഇ പുസ്തകത്തിൽ ഉണ്ട് .മറ്റൊരു അധ്യായത്തിൽ ഓരംഗസീബിന്  പകരം ദാരാ ഷുക്കോ ആയിരുന്നു ചക്രവർത്തി ആയിരുന്നെങ്കിൽ മുഗൾ ചരിത്രം എന്താകുമായിരുന്നു എന്ന് ചർച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഒരു ചരിത്രസംബന്ധിയായ പുസ്തകത്തിൽ  അത്തരം പരാമർശങ്ങൾ വേണമായിരുന്നില്ല  എന്ന് തോന്നുന്നു.കാരണം ചരിത്രത്തിൽ ഇത്തരം ‘എങ്കിലു’കൾക്കു പ്രസക്തിയില്ല തന്നെ. ചരിത സംഭവങ്ങളിൽ ഈ എങ്കിലുകൾ തിരുകി കയറ്റിയാൽ നിരവധി നോവലുകൾ പിറന്നേക്കാം പക്ഷെ അതൊക്കെ  ചരിത്രവുമായി പുലബന്ധം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാത്ത ഒരു പുസ്തകക്കെട്ടു മാത്രമായിരിക്കും .ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ ഹിറ്റ്ലർ ആയിരുന്നു ജയിച്ചിരുന്നെകിൽ  എന്താകുമായിരുന്നു എന്ന് ? പരാജയപ്പെട്ട റഷ്യ, അമേരിക്ക ബ്രിട്ടൻ എന്ന ലോകരാജ്യങ്ങൾക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കുമായിരുന്നു ? ഒരുപക്ഷെ നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്ര ബോസിന് വിമാന അപകട നാടകം നടത്തേണ്ടി വരില്ലായിരിക്കും. ഇന്ത്യ വളരെ നേരത്തെ സ്വാതന്ത്രം പ്രാപിച്ചേക്കാം , ഇന്ത്യയുടെ ഭരണം കൈയ്യാളുന്നത് നെഹ്രുവിനു പകരം വേറെ സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസോ അല്ലെങ്കിൽമറ്റു പലരോ ആയിരുന്നേക്കാം. വിഭജനം സംഭവിക്കില്ലായിരിക്കാം , ഗാന്ധിജി കൊല്ലപ്പെടില്ലായിരിക്കാം , ചൈന ഇന്ത്യയെ അക്രമിക്കില്ലായിരിക്കാം,. അങ്ങനെ സാധ്യതകൾക്ക് ഒരു പഞ്ഞവുമില്ല .’എങ്കിൽ’ എന്ന പദത്തിന് ചരിത്രത്തിൽ ഒരു സ്ഥാനവുമില്ല. ഈ പുസ്തകത്തിൽ ഉണ്ടാകുമെന്നു  പ്രതീക്ഷിച്ച വളരെയധികം നിഗൂഢതകളുള്ള ഒരാളുടെ ഒരു തരിമ്പു വിവരം പോലും കാണാൻ  സാധിച്ചില്ല. അത് സുഭാഷ് ചന്ദ്ര ബോസിന്റെയാണ്. മിന്റ് ലോഞ്ച് എന്ന പത്രത്തിൽ മീഡിയം റെയർ എന്ന പ്രതിവാരപംക്തിയാണ് ഈ പുസ്തകം പിറക്കുന്നതിന് പിന്നിൽ എന്ന് മനു പറയുന്നുണ്ട് . അതിലെ കൃഷ്ണദേവരായരെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു ലേഖനം 29 May 2020 ൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്‌തതു കണ്ടിരുന്നു. ഒരുപക്ഷെ ആ പരമ്പര തുടരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഭാവിയിൽ പറയപ്പെടാനായി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിന്റെ കഥകളും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമായിരിക്കും. ഇവിടെ ‘എങ്കിലു’കൾക്കു പ്രസക്തിയും ഒപ്പം പ്രതീക്ഷകളും ഉണ്ടല്ലോ!

സോർബ ദ ഗ്രീക് വായിച്ച് നോട്ടെഴുതി കിടന്നപ്പോഴാണ് ഒരു കുഞ്ഞു കഥ മനസിൽ വന്നത് . അതപ്പോൾ തന്നെ എഴുതി വച്ചു . രാവിലെ എണീക്കുമ്പോൾ മറന്നുപോയാലോ..

രാവിലെ തന്നെ പകർത്തി എഴുതി ആഹ്വാനം അഥവാ വെളിപാട് എന്ന പേരുമിട്ട് അയച്ചു കൊടുത്തു. രണ്ടാമത് വായിച്ചു നോക്കാനൊന്നും മെനക്കെട്ടില്ല .

പിന്നീട് നോക്കിയപ്പോഴാണ് അല്ലറ ചില്ലറ കുഴപ്പങ്ങളൊക്കെ കണ്ടത്. 

കഥ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു

പക്ഷെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു വന്നപ്പോൾ അതിലെ കല്ലും കരടുമൊക്കെ നല്ലവനായ പത്രാധിപർ എടുത്തു മാറ്റി നന്നാക്കിയെടുത്തിരുന്നു. ആ മിനി കഥ ജനുവരി  ലക്കം ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ അച്ചടിച്ച് വന്നു.

വായന ദിനത്തിന്റെ അന്നത്തേക്കു പോസ്റ്റ് ചെയ്യാം എന്ന് കരുതി മാറ്റി വെച്ചതായിരുന്നു ഈ ലേഖനം .  അന്ന് നമ്മൾ ആ ദിനം ആഘോഷിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ലെ ഉള്ളു. .ഓണം പോലെയോ വിഷു പോലെയോ ആ ഒരു പ്രത്യേക ദിവസത്തിൽ മാത്രം ആഘോഷിക്കേണ്ട ഒന്നല്ലലോ വായന പോലെയുള്ള ഒരു സംഭവം. നമ്മൾ കൊല്ലത്തിൽ 365 ദിവസവും വായിക്കുന്നവരല്ലേ .. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് എല്ലാ ദിവസവും വായനദിനമാണ് . എങ്കിലും വായന ദിനത്തെ കുറിച്ച് രണ്ടു വാക്ക് ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു.. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുമല്ലോ..

വായിച്ചുവളരുക, ചിന്തിച്ചു വിവേകം നേടുക’ എന്ന മുദ്രാവാക്യം കേ ട്ടുപരിചയമുള്ളവർ കുറവായിരിക്കും.മുദ്രാവാക്യങ്ങൾക്ക് ഒരു പഞ്ഞ വും ഇല്ലാത്ത നടാനല്ലോ നമ്മുടേത്. എന്നാൽ അത്തരമൊരു മുദ്രാവാക്യം ഉയർത്തുകയും അതിന്റെ ഓളം ഒരുപാട് ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു മനുഷ്യന് ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു.

കേരള ഗ്രന്ഥശാലാ സംഘത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവും പ്രചാരകനുമായിരുന്ന പുതുവായിൽ നാരായണ പണിക്കർ എന്ന പി. ൻ പണിക്കർ ആയിരുന്നു ആ മഹദ് വ്യക്തി.

ചങ്ങനാശ്ശേരിക്കടുത്തുള്ള നീലംപേരൂരില്‍ ആണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം. വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ശേഷം നീലംപേരൂര്‍ മിഡില്‍ സ്കൂളിൽ തന്നെ അധ്യാപകനായി ജോലി നോക്കുകയുണ്ടായി അദ്ദേഹം . സ്കൂള്‍ അധ്യാപകനായിരിക്കുമ്പോള്‍തന്നെ അന്നത്തെ ഗവണ്‍മെന്‍റില്‍ നിന്നും അനുവാദം നേടി പണിക്കര്‍ മുഴുവന്‍ സമയഗ്രന്ഥശാലാ പ്രവര്‍ത്തകനായി.

പണിക്കരുടെ ശ്രമഫലമായി ജന്മദേശത്തു സ്ഥാപിതമായ വായനശാലയാണ് പില്‍ക്കാലത്ത് പ്രസിദ്ധമായ സനാതന ധര്‍മവായനശാല. സാമാന ചിന്താഗതിയുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം വീടുകളായ വീടുകള്‍തോറും കയറിയിറങ്ങി പുസ്തകങ്ങൾ ശേഖരിച്ച് ജന്മനാട്ടില്‍ പടുത്തുയർത്തിയതാണ് ആ വായനശാല. ഗ്രന്ഥശാലാ സംഘത്തിനു സ്വന്തമായി പത്രമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രന്ഥലോകം എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ പേര്.പത്രാധിപർ ആയി സ്വന്തം പത്രത്തിന്റെ മാത്രമല്ല അക്കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ‘കാന്‍ഫെഡ് ന്യൂസ്’, നാട്ടുവെളിച്ചം തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും അദ്ദേഹം പത്രാധിപരായി തന്നെ സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചു. 1977-ല്‍ ആണ് അദ്ദേഹം ആസ്ഥാനത്തുനിന്ന് വിരമിക്കുന്നത്.

പി.കെ. മെമ്മോറിയന്‍ ഗ്രന്ഥശാലയുടെ സ്ഥാപകനും ആദ്യ സെക്രട്ടറിയുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം . 1945-ല്‍ അന്നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന 47 ഗ്രന്ഥശാലകളുടെ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ സമ്മേളനം വിളിച്ചുകൂട്ടി. ആ സമ്മേളനത്തിന്‍റെ തീരുമാനപ്രകാരം 1947-ല്‍ രൂപീകൃതമായ തിരു-കൊച്ചി ഗ്രന്ഥശാലാസംഘമാണ് 1957-ല്‍ കേരള ഗ്രന്ഥശാലാ സംഘമായത്.

”വായിച്ചുവളരുക, ചിന്തിച്ചു വിവേകം നേടുക” എന്നീ മുദ്രാവാക്യങ്ങളുമായി 1972-ല്‍ ഗ്രന്ഥശാലാ സംഘത്തിന്‍റെ രജതജൂബിലി ആഘോഷത്തോടനുബന്ധിച്ച് സംഘടിക്കപ്പെട്ട സാംസ്കാരിക ജാഥയ്ക്കും അദ്ദേഹം നേതൃത്വം നല്കുകയുണ്ടായി. 1995 ജൂണ്‍ 19ന് പി.എന്‍.പണിക്കര്‍ അന്തരിച്ചു.

1996 മുതൽ നമ്മുടെ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരമദിനം ജൂൺ 19 വായന ദിനമായി ആചരിക്കുന്നു. ജൂൺ 19 മുതൽ 25 വരെയുള്ള ഒരാഴ്ച വായനാവാരമായും കേരളാ വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് ആചരിക്കുന്നുണ്ട്. 2004 ജൂൺ 19 നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഓർമക്കായി അഞ്ചു രൂപയുടെ തപാൽ സ്റ്റാമ്പും പുറത്തിറക്കി.

വായന മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന ഇന്നത്തെ കാലത്തെ മുറവിളികളെ എങ്ങനെ പ്രതിരോധിക്കണമെന്ന് പി .ൻ പണിക്കർ എന്ന മഹാമനുഷ്യൻ അന്നേ വഴി കാണിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട് .നമ്മളത് പിന്തുടർന്നു പരിപോഷിപ്പിച്ചാൽ മാത്രം മതിയാകും

സത്യസന്ധനായി ജീവിക്കണമെങ്കിൽ അപാരമായ ധൈര്യം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞത് മറ്റാരുമല്ല ബുദ്ധ ഭഗവാനാണ്.അതുപോലെ സത്യം വിളിച്ചു പറയാനും അത്രത്തോളം തന്നെ തന്റേടം വേണ്ടതായുണ്ട്. തന്റെ നിലനിൽപ്പിനു ദോഷകരമായേക്കുന്ന സത്യങ്ങളെ മൂടിവെക്കാനാണ് എല്ലാവരും ശ്രമിക്കുക. തന്നെ ഒരിക്കലും ബാധിക്കാനിടയില്ലാത്ത മറ്റുള്ളവരുടെ  സത്യങ്ങളെ വിളിച്ചു പറയാനായിരിക്കും അക്കൂട്ടർക്കു താല്പര്യം. 

ശെരിയായി കൈകാര്യം ചെയ്തില്ല എങ്കിൽ ഇരുതല വാളിനോളം അപകടം സംഭവിക്കാവുന്ന ഒരു വിഷയമാണ് ഗാന്ധിവധവും അതിന്റെ തുടർച്ചകളും. ഒരുപക്ഷെ നമുക്കറിയാവുന്നതിനേക്കാളും വിവരങ്ങൾ മറച്ചു വെക്കപ്പെട്ടിരികയാണ്. അത് അർക്കു  വേണ്ടിയാണു അല്ലങ്കിൽ എന്തിനു വേണ്ടിയാണു എന്ന് ചികഞ്ഞു നോക്കാനൊന്നും ആരും മെനക്കെടാറില്ല. അത്തരമൊരു ധൈര്യം കാണിച്ചിരിക്കുകയാണ് ഗാന്ധി vs ഗോഡ്‌സെ -വധം,വിചാരണ വിധി എന്ന പുസ്തകത്തിലൂടെ വെളിയം രാജീവ്. ചരിത്രപരമായ പുനർവായനകൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണ് നമ്മളിപ്പോൾ കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ പഠിച്ച ചരിത്രവുമായി അതിനു പലതിനും പുലബന്ധം പോലും കാണാൻ സാധിക്കില്ല. സുഭാഷ് ചന്ദ്ര ബോസ്ന്റെ തിരോധാനവും ,മരണവുമൊക്കെ അതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. അതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ മറ്റൊരു ലേഖനത്തിൽ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കാമെന്നു തോന്നുന്നു. ഗാന്ധി വധം വെറുമൊരു മതഭ്രാന്തിന്റെ സൃഷ്ടിയല്ല എന്ന് വെളിയം രാജീവ് സമർത്ഥിക്കുന്നു. വിഭജനസമയത്തു നവഖാലിയിലെ ഹിന്ദുകൂട്ടക്കൊലയും പഞ്ചാബിലെ നിർബന്ധ മതപരിവർത്തനവും രാഷ്ട്രീയമായ തീരുമാനത്തിന്റെ തിക്ത ഫലങ്ങളായിരിക്കെ അതിനെ എതിർക്കുന്നത് മാത്രം എങ്ങനെ മതഭ്രാന്താകും എന്ന് ഈ പുസ്തകം ചോദിക്കുന്നു. കോൺസ്റിറ്റുവന്റ് അസംബ്ലി ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന രൂപപ്പെടുത്തുന്ന സമയത്തു ഗാന്ധിജി ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ലെന്ന് ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവോ?ഭരണ ഘടനാ നിർമ്മാണ ചർച്ചകളിൽ തന്റെ ദർശനവും വീക്ഷണവും നിലപാടും അവതരിപ്പിക്കുവാൻ ഗാന്ധിജിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ സ്ഥിതി മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നേനെ എന്ന് നിരവധി അക്കാദമിക് ബുദ്ധിജീവികൾ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.ഗാന്ധിസത്തിന്റെ ശകതിയും ,പ്രകാശവും നമ്മുടെ ഭരണഘടനക്കില്ലാതെപോയതു  ഒരു ദൗർബല്യമല്ലേ  എന്നും ഗാന്ധിജിയുടെ അസാന്നിധ്യം കൊണ്ട് സംഭവിച്ച ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തം അതല്ലേയെന്നും ഈ പുസ്തകം ചോദിക്കുന്നു.നിരവധി വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ഇതിനൊക്കെ ഒരു കൃത്യമായ ഉത്തരം ഇന്നും ലഭ്യമല്ല. അതിനുള്ള ഉത്തരം തേടിയുള്ള അന്വേഷണങ്ങളാണ് അഡ്വ: വെളിയം രാജീവ് ഇ പുസ്തകത്തിലൂടെ നടത്തുന്നത്. 

തെളിവുകളുടെ പിൻബലത്തോടെ സ്ഥാപിക്കപെടാത്തതൊന്നും ചരിത്രമല്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് ആധുനിക ചരിത്ര നിർമിതിയുടെ പിതാവായ ഹെൻട്രി മോർഗനാണ്. വെളിയം രാജീവ് ഈ പുസ്തകത്തിൽ നിരത്തുന്നതും അത്തരം തെളിവുകളുടെ ,രേഖകളുടെ പിൻബലത്തോടെയുള്ള വിവരണമാണ്. ഗാന്ധിവധത്തെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ വിചാരണയെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ നിരവധി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ പലഭാഷകളിലും കാലാ കാലങ്ങളിൽ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അത് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും വാർത്താമൂല്യമുള്ള കൊലപാതകത്തെയും,തത്സബന്ധമായ വർത്തകളെയും അച്ചടിച്ച് കാശാക്കാനുള്ള വാണീജ്യ താല്പര്യങ്ങളായിരുന്നു എന്ന് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ മുഖവുരയിൽ പറയുന്നുണ്ട്.സങ്കുചിതമായ രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങളുടെ പ്രേരണയിലോ,വോട്ടുബാങ്കുകളെ കണ്ണ് വെച്ചോ നടത്തുന്ന അത്തരം ശ്രമങ്ങളെ ചരിത്രവായന നടത്തുന്ന ഒരാളും വിശ്വസിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.143  സാക്ഷികൾ , 700 ഓളം രേഖകൾ,നാലുമാസത്തിലേറെ കാലം എടുത്ത സാക്ഷിവിസ്താരം ,ജഡ്ജി ആത്മാചരൺ ഗോഡ്‌സെയോട് ചോദിച്ച 28 ചോദ്യങ്ങൾ അങ്ങനെ നിരവധി വിവരങ്ങൾ കൊണ്ട് സമ്പുഷ്ടവുമാണ് ഈ പുസ്തകം.

ഗ്രന്ഥ കർത്താവ് പ്രശസ്ത അഭിഭാഷകനും നിരവധി നിയമ പുസ്തകങ്ങളുടെ രചയിതാവുകൂടിയാണ്. 1949 ൽ പ്രസിദ്ധികരിച്ച ഗാന്ധി -മർഡർ ട്രയൽ എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ഒരു കോപ്പി പ്രസാധകർ അദ്ദേഹത്തിന് വിവർത്തനം ചെയ്യാനായി കൊടുത്തു .എന്നാൽ ആ പുസ്തകം വായിച്ചു ,വിവർത്തന ഉദ്യമങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ചു അദ്ദേഹം ഗാന്ധിവധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കൂടുതൽ അന്വേഷണങ്ങൾ നടത്തുകയും നീണ്ട ആറു  വർഷത്തെ പഠന ഗവേഷണങ്ങൾക്കു ശേഷം ഈ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയാണുണ്ടായത്.സൈന്ധവ ബുക്സ് ആണ് പുസ്തകം പുറത്തിറക്കിയിരിക്കുന്നത്